بسرشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسرشتن . [ ب ِ س ِ رِ ت َ ] (مص ) سرشته کردن یعنی خمیر کردن . (از مؤید الفضلاء). عجین کردن : همه نارسیده بتان طراز که بسرشتشان ایزد از شرم و ناز. فردوسی . و رجوع به سرشتن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسرشتن . [ ب ِ س ِ رِ ت َ ] (مص ) سرشته کردن یعنی خمیر کردن . (از مؤید الفضلاء). عجین کردن : همه نارسیده بتان طراز که بسرشتشان ایزد از شرم و ناز. فردوسی . و رجوع به سرشتن شود.