بسل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ) [ ع. ] (اِ.) جِ باسل ؛ شیران. شجاعان، دلیران.
(بَ سَ) (اِ.) پاشنه، عقب.
(بَ) [ ع. ] (ص.) مرد ترش روی از خشم یا از شجاعت.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ) [ ع. ] (اِ.) جِ باسل ؛ شیران. شجاعان، دلیران.
(بَ سَ) (اِ.) پاشنه، عقب.
(بَ) [ ع. ] (ص.) مرد ترش روی از خشم یا از شجاعت.