بسم الله

(بِ مِ لْ لا) [ ع. ] (جمله اسمی. فعل امر.) ۱- به نام خداوند، به نام خدا (جمله‌ای که فارسی زبانان هنگام شروع کاری یا قدم نهادن در جایی گویند). ۲- (عا.) بفرما میل کن، بخور. ۳- نوعی تعارف برای این که کسی پیشقدم شود: بفرمایید، پیش افتید. ۴- در موقع تعجب از چیزی و مخصوصاً شنیدن سخنی شگفت آور گویند و بیشتر افاده انکار و ناباوری کند. ۵- چشم بد دور، ماشاءالله. ؛از بای ~ تا تای تَمَُت از اول تا آخر. ؛اول ~کنایه از: اول وقت، آغاز کار.