بسکتبال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسکتبال . [ ب َ ک ِ ] (انگلیسی، اِ مرکب ) باسکتبال . مرکب از باسکت بمعنی سبد و زنبیل و بال بمعنی توپ، نوعی بازی است که حریفان باید توپ را با دست در سبد طرف که بر پایه ای به ارتفاع سه متر قرار دارد بیفکنند تا برنده شوند.