بشاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشاری . [ ب َش ْ شا ] (اِخ ) ابوعبداﷲ المقدسی، شمس الدین ابوعبداﷲ محمدبن احمدبن ابی بکر البنا مقدسی حنفی معروف به بشاری متولد به «قدس » بسال ٣٧٥ هَ . ق . صاحب احسن التقاسیم . رجوع به مقدسی شود.
بشاری . [ ب َش ْ شا ] (اِخ ) احمدبن علی بن احمد... بشاری رفاء بغدادی . از مخلص روایت میکند. (از اللباب ج ١ ص ١٢٥).
بشاری . [ ب َش ْ شا ] (اِخ ) احمدبن محمدبن اسماعیل بن ابراهیم ... ابن بشار بشاری فوشنجی مکنی به ابوبکر. در فقه شاگرد ابوبکر چاچی شافعی بود. در نیشابور هفدهم رمضان سال ٥٤٣ هَ . ق . درگذشت . (از اللباب ج ١ ص ١٢٥).