بشاعت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بشاعت . [ ب َ ع َ ] (از عربی، مص ) مأخوذ از تازی، بی طعم شدن طعام . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). بی مزه شدن . (آنندراج ). و رجوع به بشاعة شود.