بشتی

بشتی . [ ب َ ش ِ ] (ص نسبی ) منسوب به بشیت که ضیعه ای است در فلسطین (از سمعانی ). و رجوع به اللباب ص ١٢٦ شود.

بشتی . [ ب ُ ] (اِخ ) سعیدبن شاذان بن محمد نیشابوری . یا سعیدبن ابی سعید بشتی . وی از محمدبن رافع و دیگران روایت کرد و ابوالقاسم یعقوب از او روایت دارد. (از معجم البلدان ).

بشتی . [ ب ُ ] (اِخ ) حسان بن مخلد بشتی منسوب به بشت نیشابور. وی از عبداﷲبن یزید مقری و دیگران حدیث شنید و جعفربن محمدبن سوار و ابراهیم بن محمدبن مروزی از وی روایت کردند. بشتی بسال ٢٥٩ هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ).