بشگفیدن
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشگفیدن . [ ب ِ گ ُ دَ ] (مص ) بشکفیدن . شکفته . شگفته شدن . باز شدن غنچه . شکوفان شدن غنچه : چو کاوس گفتار خسرو شنید رخانش بکردار گل بشکفید. فردوسی . برزد شعاع زهره و بوی گلاب ازو وز بوی او گل طرب و لهو بشکفید. بشگر مرغزی (از سبک شناسی ج ١ ص ٣٧٨). و رجوع به بشکفیدن شود.