بضاعة

بضاعة. [ ب ِ ع َ ] (ع اِ) پاره ای از مال که بدان تجارت کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج، بضائع. (از ناظم الاطباء) (فرهنگ نظام ). بیاره ٔ کالا که بفروختن بفرستند. (مؤید الفضلاء). پاره ای مال که جدا کنند و بجایی فرستند برای تجارت . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ص ٢٦). ♦ قلیل البضاعة ؛ کم مال . (ناظم الاطباء). و رجوع به بضاعت شود.

بضاعة. [ ب ِ / ب ُ ع َ ] (اِخ ) چاهی است بمدینه و قطر سر آن شش ذرع است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بنا بنقل ابن بطوطه نام چاهی در خارج مدینه در قسمت شمالی قبه ٔ حجرالزیت . رجوع به سفرنامه ٔ ابن بطوطه چ ١٣٣٧ هَ . ش . بنگاه ترجمه ص ١٤٤ شود.