بطان

بطان . [ ب ِ ] (اِخ ) موضعی است ببلاد هذیل . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).

بطان . [ ب ُ / ب َ ] (ع اِ) اسم فعل بمعنی ماضی، یقال : بطان ذا خروجاً؛ یعنی درنگ کرد در برآمدن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).

بطان . [ ب ِ ] (اِخ ) شهری به یمن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از معجم البلدان ).