بعاع

بعاع . [ ب َ ] (ع مص ) پیوسته باریدن ابر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و رجوع به بَعّ شود.

بعاع . [ ب َ ] (ع اِ) تره است نرم . (آنندراج )(منتهی الارب ). یک نوع تره ٔ نرم . (ناظم الاطباء). ◄ گرانی ابر از باران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ رخت جهاز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). جهاز. (اقرب الموارد). ◄ متاع . (اقرب الموارد) . ◄ متاع افتاده ٔ روز غارت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ القی علیه بعاعه ؛ ای نفسه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ القی السحاب بعاعه ؛ همه ٔ باران خود را ریخت آن ابر. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).