بعبع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بعبع. [ ب َ ب َ ] (اِ صوت ) بع. در تداول عامه آواز بَرَّه و گوسفند. و بز و بزغاله . رجوع به بع شود.
بعبع. [ ب َ ب َ ] (ع اِ) اول جوانی . ◄ آواز ریختن آب از آوند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)(آنندراج ). ◄ آوایی شبیه آواز بوقلمون ویا غلغل بطری که شتر از خود برآرد. (دزی ج ١ ص ٩٨).