بعولة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بعولة. [ ب ُ ل َ ] (ع اِ) ج ِ بَعْل . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) (ترجمان علامه جرجانی ص ٢٧) (ناظم الاطباء). رجوع به بعل شود.
بعولة. [ ب ُ ل َ ] (ع مص ) شوهر گردیدن مرد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). شوهر گردیدن . (آنندراج ). و رجوع به همین متن شود. ◄ سرکشی نمودن از کسی : بعل علیه . (منتهی الارب ) (آنندراج ).