بغادده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغادده . [ ب َ دِ دَ ] (ع اِ) بغاده . ج ِ مولده ٔ بغدادی . بغدادیان . رجوع به کلمه ٔ مراوزه در معجم البلدان شود. بغدادیون . (نشوء اللغه ص ٢٤). ج ِ بغدادی . کسانی که از اهل بغدادند. (ناظم الاطباء). مردم بغداد.