بلااستثناء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. اِ تِ) [ ع. ] (ق.) بدون استثناء.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. اِ تِ) [ ع. ] (ق.) بدون استثناء.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلااستثناء. [ ب ِ اِ ت ِ ] (ع ق مرکب ) (از: ب + لا (نفی ) + استثناء) بلااستثنا. بدون استثناء. (فرهنگ فارسی معین ):الف «است » را تقریباً بلااستثنا در کتابت حذف می کند.(مقدمه ٔ قزوینی بر تاریخ جهانگشای جوینی ج ١ ص صا).