بلاانتظار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلاانتظار. [ ب ِ اِ ت ِ ] (ع ق مرکب ) (از: ب + لا (نفی ) + انتظار) بدون انتظار. (فرهنگ فارسی معین ). اتفاقاً. غیرمنتظر. نابیوسان .