واژه جو

بلابه کار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلابه کار. [ ب ِ ب َ / ب ِ ] (ص مرکب ) فاجر و شهوت پرست ◄ روسپی و قحبه و زناکار. (ناظم الاطباء). و رجوع به بلابه و بلاده و بلایه و بلایه کار شود.

معنی بلابه کار | واژه جو