بلادور

بلادور. [ ب َ ] (اِ) بلادر، که گیاهی است . (از برهان ) (از غیاث ). رجوع به بلادر شود.

بلادور. [ ب َ ] (اِ مرکب ) (از: «بلا» و «دور» به فارسی ) در تصدقاتی که برای رفع بلا دهند استعمال میشود. (از آنندراج ) (از انجمن آرا). در هندوستان تصدقات را گویند. (برهان ).