بلادیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلادیده . [ ب َ دی دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) رنج دیده . (فرهنگ فارسی معین ). آزارکشیده : بدان تا چو کشتی بدرد ز هم بلادیدگان را کشد در شکم . نظامی . ◄ دچارمصیبت شده . (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی