بلاساغونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلاساغونی . [ ب َ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن موسی بلاساغونی، مشهور به تُرک . وی در بغداد نزد قاضی ابوعبداﷲ دامغانی حنفی فقه آموخت، سپس قصد شام کرد و سمت قضا را در بیت المقدس و پس از آن در دمشق بعهده گرفت . او نسبت به مذهب ابوحنیفه تعصب داشت و سیرت وی پسندیده نبود. بلاساغونی بسال ٥٠٦ هَ . ق . در دمشق درگذشت . (از معجم البلدان ).