بلاشق

بلاشق . [ ب ُ ش ُ ] (ص ) در تداول مردم قزوین، شوخگن . آلوده . (یادداشت مرحوم دهخدا). و آن بیشتر درباره ٔ ظروف ناشسته و ناپاک بکار رود و شاید کلمه ترکی باشد.