بلغار
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ) (اِ.)پوستهای رنگین دباغی شده خوشبوی.
(~.) (اِ.) ۱- هر یک از ساکنان بومی کشور بلغارستان یا فرزندانشان. ۲- قومی از نژاد اسلاو. ۳- قومی از نژاد ترک که در سدههای اول میلادی به دشتهای روسیه رانده شدند. ۴- هر یک از افراد آن قوم.