بلقوط

بلقوط. [ ب ُ ] (ع ص ) کوتاه . (منتهی الارب ). قصیر. (ذیل اقرب الموارد). بُلقط. و رجوع به بلقطشود. ◄ (اِ) طایری است . (منتهی الارب ).