بلندبین

بلندبین . [ ب ُ ل َ ] (نف مرکب ) بلندبیننده . کسی که همتش بزرگ است .بلندهمت . بلندنظر. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ جاه طلب . (ناظم الاطباء). ◄ دانای اسرار غیبی و صاحب کشف و کرامات . (ناظم الاطباء) : ای سرمه کش بلندبینان دربازکن درون نشینان . نظامی .