بلندمحل

بلندمحل . [ ب ُ ل َ م َ ح َ/ ح َل ل ] (ص مرکب ) دارای جا و مقام و درجه و وضع بلند. (ناظم الاطباء). بلندمرتبه . بلندمکان : زهی ز خدمت تو آسمان بلندمحل زهی ز سایه ٔ تو آفتاب روی شناس . کمال اسماعیل (از آنندراج ).