بلوچ
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بَ) (اِ.) ۱- علامتی که بر تیزی طاق و ایوان نصب کنند. ۲- تاج خروس. ۳- صفحه نازکی که بر روی ساقه عمودی در جایی مرتفع آن را قرار دهند و آن به سهولت گردش میکند و معبر باد را نشان میدهد. ۴- پارچه گوشتی که بر ختنه گاه زنان میباشد و بریدن او سنت است. ۵- نام یکی از طوایف ایران ساکن بلوچستان.