بلژیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلژیک . [ ب ِ ] (اِخ ) کشوری است در شمال غربی اروپا که وسعت آن ٣٠٥٠٠ کیلومترمربع و جمعیتش ٨٩٨٩٠٠٠ تن است . پایتختش بروکسل (بروسل ). از شمال به دریای شمال و هلند، از مشرق به آلمان و دوک نشین لوکزامبورگ، از مغرب به فرانسه محدود است . مشتمل بر ٩ ایالت است : انو، آنورس، برابان، فلاندر شرقی، فلاندر غربی، لوکزامبورگ، لیژ، لیمبورگ، نامور. حکومت آن سلطنت مشروطه است و دو مجلس دارد و ایالات آن تا حدی خودمختارند. زراعت ماشینی و گاوداری در آنجا اهمیت دارد، ولی بلژیک یکی از صنعتی ترین کشورهای جهان می باشد، و نیز از جهت ترانزیت و حمل و نقل کالا با کشتی از کشورهای درجه ٔ اول جهان است . زبان اهالی در قسمت شمالی فلاندری و در جنوب فرانسوی است و قسمت اعظم سکنه ٔ آن کاتولیک مذهب هستند. تاریخ بلژیک بعنوان یک کشور مستقل از سال ١٨٣١ م . آغاز میگردد. بلجیک . بلجکا.(از دایرة المعارف فارسی ) (از فرهنگ فارسی معین ).