بلژ

بلژ. [ب ِ ] (اِخ ) در تاریخ قدیم، مردمی در گُل شمالی، که اصلاً از سلتها بودند، و در ناحیه ای که حالیه بلژیک، لوگزامبورگ، شمال شرقی فرانسه، قسمتی از جنوب هلند وقسمتی از غرب آلمان را تشکیل میدهد سکنی داشتند. این قوم به دو شعبه تقسیم شدند، یک شعبه نورماندی و آرموریک را تصرف کردند و شعبه ٔ دیگر بریتانیای کبیر را. (از دایرةالمعارف فارسی ) (از فرهنگ فارسی معین ).