بلک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بِ) (اِ.) شراره آتش.
(بِ لَ) (اِ.) ۱- تحفه، ارمغان. ۲- میوه تازه. ۳- جامه نو.
(بُ) (اِ.) چشم درشت برآمده.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بِ) (اِ.) شراره آتش.
(بِ لَ) (اِ.) ۱- تحفه، ارمغان. ۲- میوه تازه. ۳- جامه نو.
(بُ) (اِ.) چشم درشت برآمده.