بلگرامی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلگرامی . [ ب ِ ل ِ ] (اِخ )(١١١٦ - ١١٧٢ هَ . ق .) محمدیوسف بن محمد اشرف حسینی واسطی بلگرامی . از فاضلان هندی و از اهالی بلگرام بوده است . او را اشعاری به فارسی و عربی می باشد. (از الاعلام زرکلی ج ٨ ص ٣١ از سبحةالمرجان و ابجد العلوم ).
بلگرامی . [ ب ِ ل ِ ] (اِخ )(١١٠١ - ١١٨٨ هَ . ق .). محمدبن عبدالجلیل بلگرامی از ادیبان هندی و از اهالی بلگرام . وی اشعاری به فارسی دارد. (از الاعلام زرکلی ج ٧ ص ٥٦ از ابجد العلوم ).
بلگرامی . [ ب ِ ل ِ ] (اِخ ) غلامعلی حسینی واسطی، مشهور به آزاد. از شعرا و نویسندگان هند در قرن دوازدهم هجری . رجوع به غلامعلی آزاد در ردیف خود شود.