بلیل

بلیل . [ ب َ ] (اِ) مخفف بلیله که دارویی است . (از ناظم الاطباء). رجوع به بلیله شود.

بلیل . [ ب ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان خان اندبیل، بخش مرکزی شهرستان هروآباد. سکنه ٔ آن ٣٥٣ تن . آب آن از چشمه و محصول آن غلات و عدس است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).

بلیل . [ ب ُ ل َ ] (ع اِ) راه روشن . ◄ (اِخ ) آبشخور صفین . (منتهی الارب ).