بناگر

بناگر. [ ب ِ گ َ ] (ص مرکب ) معمار. (آنندراج ). بناکر. کارگر.معمار. (ناظم الاطباء). بنّاء. (زمخشری ) : در عالم دوم که بود کارگاهشان ویران کنندگان بنا و بناگرند. ناصرخسرو. چگونه نهادش بناگربنا چه بانگ آمد از ساز اول غنا. نظامی .