بنت الفکر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنت الفکر. [ ب ِ تُل ْ ف ِ ] (ع اِ مرکب ) رأی . اندیشه . شعر. (مهذب الاسماء). تدبیر. (دهار).