بند زبان نداشتن

بند زبان نداشتن . [ ب َ دِ زَ ن َ ت َ ] (مص مرکب ) تاب و مقاومت و خویشتن داری نداشتن : گر خود رقیب شمعست اسرار از او بپوشان کان شمع سربریده بند زبان ندارد. حافظ. می گفت دوش سوسن در گلستان به بلبل عاشق نباشد آن کو بند زبان ندارد. کاتبی .