بنوالنعمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنوالنعمة. [ ب َ نُن ْ ن ِ م َ ] (ع ص مرکب ) نازپرورده ومتنعمان که غرق در ناز و نعمت می باشند. (المرصع).