بنک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِ.) = بنه: جای، مکان، جایی که نقد و جنس در آن نهند، بنگاه.
(بُ نَ)(اِ.)۱ - ردّ پا. ۲- نشان و اثر هر چیز.
(بَ نَ) (اِ.) ۱- نوعی از قماش اطلس که بر آن گلهای زربفت باشد. ۲- گلها و نشانها که بر روی مهوشان از نوشیدن شراب بهم رسد، عرق که بر پیشانی ایشان نشیند.