بنی ذوالنون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنی ذوالنون . [ ب َ ذُن ْ نو ] (اِخ ) رجوع به بنی ذی النون شود. از ملوک الطوایف اندلس که از سال ٤٧٢ تا ٤٧٨ هَ . ق . در طلیطله حکومت کردند. اولین آنها اسماعیل بن عبدالرحمان بن ذی النون الظافر و آخرین آنها یحیی بن اسماعیل بن المأمون ملقب به القادر است . (از طبقات السلاطین صص ٢١ - ٢٢) و رجوع به نفح الطیب ج ١ ص ٧٧ و فرهنگ فارسی معین شود.