بنی عباد

بنی عباد.[ ب َ ع َب ْ با ] (اِخ ) (٤١٤ - ٤٨٤ هَ . ق .) از ملوک الطوایف اندلس که پس از زوال دولت بنی امیه و قبل از استقرار مرابطین در اشبیلیه حکومت داشتند و آنان سه تن بودند و بدست امرای مرابطین از میان رفتند. (از طبقات السلاطین ص ٢٠). رجوع به فرهنگ فارسی معین شود.