بنی یعفور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنی یعفور. [ ب َ ی َ ] (اِخ ) حکامی که از سال ٢٤٧ تا ٣٤٥ هَ . ق . در صنعا و یمن حکمرانی کردند. اولین آنها محمدبن یعفور (٢٤٧ هَ . ق .) و آخرینشان عبداﷲبن قحطان (٣٥٢ - ٣٧٨ هَ . ق .). این سلسله بتدریج از اهمیت افتاد. (طبقات السلاطین ص ٨١).