به افتاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
به افتاده . [ ب ِه ْ اُ دَ /دِ ] (اِمص مرکب ) کنایه از بهبود باشد و بهبود بمعنی خیریت . (برهان ). بهبود بیمار است یعنی خیریت و به بودن . (آنندراج ) (انجمن آرا). تندرستی و صحت . ◄ (ن مف مرکب ) زورآور و توانا. (ناظم الاطباء).