بهادرشاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهادرشاه . [ ب َ دُ ] (اِخ ) نام دو تن از پادشاهان سلسله ٔ گورکانی هند. اولی بنام قطب الدین محمدکه لقب شاه عالم داشت (١١١٨ - ١١٢٤ هَ . ق .)، و دومی آخرین امپراطور تیموری هند است که بر اثر فشار دولت انگلیس از سلطنت دست کشید و در شورش اهالی هند مداخله کرد و بدستور انگلستان به رانگون تبعید شد و همان جا درگذشت . (١١٨٩ - ١٢٧٩ هَ . ق .). رجوع به فرهنگ فارسی معین و دایرة المعارف فارسی شود. ◄ نام چند تن از سلاطین هند که در بنگاله و گجرات حکومت کرده اند. رجوع به تاریخ طبقات سلاطین اسلام شود.