بهادر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهادر. [ ب َ دُ ] (ص ) شجاع و دلیر بکمال . (برهان ). شجاع و دلیر. (آنندراج ). شجاع و دلیر بکمال و آزموده در جنگ و متهور. (ناظم الاطباء). سخت دلاور. (شرفنامه ٔ منیری ). دلیر. دلاور. ◄ قوی و پهلوان . زورمند. ◄ سرباز. ◄ سوار. ج، بهادران . (ناظم الاطباء).