بهارخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهارخانه . [ ب َ ن َ ] (اِخ ) آن شهریست خرم به ترکستان . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ) (یادداشت بخط مؤلف ).
بهارخانه . [ ب َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) بتخانه، چه بهار بمعنی بت هم آمده است . (برهان ). بتخانه، و این مجاز است، چه بهار بمعنی بت هم آمده است . (آنندراج ). بت خانه . (ناظم الاطباء) (انجمن آرا) : آئین عید کردی جشن بهار ساز اندر بهارخانه چو بتخانه ٔ بهار. سوزنی . ◄ بنای رفیع. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : بهار زینت باغی نه باغ بلکه بهار بهارخانه ٔ مشکوی و مشک بوی بهار. عنصری . آئین عید کردی جشن بهار ساز اندر بهارخانه چو بتخانه ٔ بهار. سوزنی .