بهازهیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهازهیر. [ ب َزُ هََ ] (اِخ ) بهاءالدین زهیر (٥٨١-٦٥٦ هَ . ق .) (الوزیر) ابوالفضل بهاءالدین زهیربن محمدبن علی بن یحیی بن الحسن بن جعفربن منصوربن عاصم المهلبی الازدی الفاتکی المصری . محل تولد وی وادی نخله بنزدیک مکه است وی خدمت سلطان صالح نجم الدین ایوب را کرده است . وی درسال ٦٥٦ در مصر درگذشته و در محلی بنام القرافة الصغری مدفون است . او راست دیوانی بنام دیوان الوزیر ابی الفضل زهیربن محمد المهلبی . (از معجم المطبوعات ).