بهانه ساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهانه ساز. [ ب َ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) بهانه فروش . بهانه سازنده . عذرآورنده . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ پوزش آورنده . (ناظم الاطباء). ◄ ادعای بی جا کننده . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). ◄ حیله کننده . (ناظم الاطباء). ◄ سازنده ٔ دست آویز و واسطه و سبب : افزار سخن نشاط و ناز است زین هر دو سخن بهانه ساز است . نظامی .