بهت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بَ یا بُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- سرگشته ماندن، خیره شدن. ۲- عاجز شدن، درمانده گشتن.
(بُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- کذب، دروغ. ۲- افترا.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بَ یا بُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- سرگشته ماندن، خیره شدن. ۲- عاجز شدن، درمانده گشتن.
(بُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- کذب، دروغ. ۲- افترا.