بهج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهج . [ ب َ ] (ع مص ) بهجة. شادمان گردیدن و مسرور شدن . (ناظم الاطباء). شادمانه شدن . (آنندراج ) (منتهی الارب ). شاد شدن . (ترجمان القرآن ) (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ). شادمان و مسرور گردیدن . ◄ شاد و مسرور کردن کسی را. (ناظم الاطباء). شاد و مسرور ساختن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
بهج . [ ب َ هَِ ] (ع ص ) شادمان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
بهج . [ ب َ هََ ] (اِ) دارویی است که از مصر آورند و بفارسی بوزیدان و بعربی مستعجل خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). بوزیدان . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ) (الفاظ الادویه ).