بهرام سالکی | مثنوی گرگ نامه | ۸۳ - مور مسکین، تا رود بر خاک پست

مور مسکین، تا رود بر خاک پست از بلای آسمانی ایمن است چون اجل خواهد از او گیرد گزک بال پروازیش می‌بخشد فلک هر که در افلاک، پروازی کند چرخ، کوشد تا به خاکش افکند پس به بال این جهان غره مشو چون به تیر این فلک گردی ولو گر که در اوجی، بیندیش از سقوط هر عروجی دارد اندر پی هبوط هر گلی، خوابیده در آغوش خار خارهای خوفناک جان‌شکار