بهشت آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهشت آباد. [ب ِ هَِ ] (اِ مرکب ) کنایه از دنیا است : چوسرو باش تهیدست فارغ از هر بد چو نخل باش ستوده در این بهشت آباد. سعدی .
بهشت آباد. [ ب ِ هَِ ] (اِخ ) دهی از دهستان کشکوئیه است که در شهرستان رفسنجان واقع شده است . دارای ٤٠٠ تن سکنه می باشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).