بهمنیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهمنیان . [ ب َ م َ ] (اِخ ) سلاطین بهمنی شاهاگلبرگه . سلسله ای از سلاطین که در دکن و نواحی مجاور آن (هندوستان ) از ٧٤٨ - ٩٣٣ هَ . ق . حکومت کرده اندو مؤسس این سلسله حسن بود که با عنوان علاءالدین گانگو بهمنی بر تخت سلطنت نشست . (فرهنگ فارسی معین ).